Kick boxing

Kraj pochodzenia: USA


     Kick-boxing - dyscyplina sportowa (sport walki), w której walczy się stosując zarówno bokserskie ciosy pięścią, jak i kopnięcia. 

     Słowo kick oznacza po angielsku "kopnięcie" lub "kopać", boxing oznacza "boks". W większości języków stosuje się angielską nazwę "kick-boxing" (zwykle dostosowaną fonetycznie i ortograficznie do danego języka) na określenie ogółu dyscyplin sportowych, w których walczy się głównie za pomocą kopnięć oraz ciosów pięścią z boksu angielskiego. Istnieją jednakże inne sporty walki, np. boks tajski, chińskie sanshou, boks francuski savate, boks birmański lethwei, a także niektóre odmiany taekwondo i karate, które mają cechy kick-boxingu a ich przedstawiciele starują również w turniejach tej dyscypliny, lecz zwykle nie używa się wobec nich nazwy "kick-boxing". W szczególności, nazwa ta odnosi się do dyscyplin rozwiniętych przez Japończyków (kick-boxing japoński) i przez Amerykanów (kick-boxing amerykański) w latach 60. i 70. XX wieku. Na określenie amerykańskiego kick-boxingu używa się też nazwy full-contact karate ("karate pełnokontaktowe") lub w skrócie "full-contact". We Francji, używa się nazwy boxe pieds-poings ("boks nożno-pięściarski") jako ogólniejszej niż "kick-boxing". Obejmuje więc ona również dyscypliny niewywodzące się z kick-boxingu japońskiego ani z amerykańskiego. 

      HISTORIA : Kick boxing amerykański : W połowie lat 70. XX wieku, praktycy karate poczuli się sfrustrowani przez ograniczenia siły ciosów na zawodach. Poszukiwali więc systemu, w którym mogliby używać ciosów rękami i pięściami w realności walki, w zadawaniu ciosów w zapewnieniu efektywności, raczej niż we wstrzymywaniu przed dotknięciem przeciwnika, zostawiającym sędziom decyzję osądzenia, czy były efektywne. Dla wielu wielkim zaskoczeniem jest fakt, że tak naprawdę sport ten rozwinął się we wczesnych latach 70. w USA. Nowe pokolenie młodych, uprawiających karate i spragnionych wrażeń ludzi doprowadziło do narodzin full-contact karate. W nowym sporcie dopuszczalne były uderzenia pięścią oraz kopnięcia aż do nokautu przeciwnika. Pierwsze walki odbywały się na typowych dla karate matach. Później jednak maty ustąpiły miejsca ringowi bokserskiemu. Tak przeprowadzone pierwsze zawody rozpoczęły karierę wielkich sportowców jak Bill Wallace, Benny Urquidez oraz Joe Lewis. Podczas tych zawodów większość dzisiejszych zasad nie była zastosowana np. uczestnicy walczyli ze sobą bez podziału na kategorie wagowe. 

     Kick boxing japoński : Japońska forma boksu tajskiego rozwinęła się po igrzyskach olimpijskich 1964 i w tym regulaminie pozwalano uderzać kopnięciami, pięścią, kolanem, łokciem, pozwalano na rzuty z judo. Kick-boxing został opracowany jako sport kontaktowy po części przez promotora bokserskiego Osamu Noguchi, aby odróżnić go od boksu tajskiego. On pragnął wprowadzić w Japonii boks tajlandzki, który widział w Tajlandii. Trzech tajskich bokserów zjawiło się w Japonii, by walczyć przeciwko trzem karatekom ze szkoły Oyamy (którą później nazwano Kyokushin. Japonia wygrała wówczas 2 do 1. Noguchi i Kenji Kurosaki (obaj instruktorzy Kyokushin) przestudiowali boks tajski i opracowali nową sztukę walki, którą Noguchi nazwał "kick-boxing" Na początku, rzuty i ciosy głową - właściwe dla karate - były technikami uznawanymi w kick-boxingu, który rozróżniano od boksu tajskiego. Potem, te techniki przestały być używanie i uznawane, a dyscyplinja się przekształciła w czysto sportowe współzawodnictwo. Związek Kick-boxingu założono w Japonii nieco później. Kick-boxing był boomem i się stał bardzo popularny w Japonii, był transmitowany w telewizji. Tadashi Sawamura był jednym z pierwszych kick-bokserów bardzo znanych w tamtej epoce. Kiedy zakończył swą karierę, "boom" minął w Japonii i kick-boxing stracił swą popularność w Japonii. Kick-boxing nie został pokazywany w telewizji od chwili, gdy walki K-1 pojawiły się na scenie w 1993. 

     RYWALIZACJA SPORTOWA : Dziś między innymi możemy wyróżnić: 

     Full contact: wszystkie techniki nożne i bokserskie dozwolone są powyżej pasa, z minimalną liczbą kopnięć podczas rundy-8, jeśli zawodnik nie zada 8 kopnięć traci 1 punkt, nie wolno kopać kolanem ani uderzać łokciem. Walka odbywa się na ringu bokserskim 

  Low kick Kick-boxing: dozwolone są wszystkie techniki bokserskie oraz kopnięcia do wysokości głowy, nie ma minimalnej liczby kopnięć na minutę oraz nie wolno kopać kolanem ani uderzać łokciem. Walka odbywa się na ringu bokserskim 

     Light contact : Walka odbywa się na ringu, parkiecie lub tatami. Forma walki ciągłej w której zawodnicy muszą wykazać się umiejętnością walki technicznej.. 

     Semi contact: to formuła kick-boxingu nastawiona głównie na szybkość zawodników. Walka jest przerywana i punktowana po każdym czystym trafieniu przeciwnika. Rywalizacja odbywa się na parkiecie lub (najczęściej) tatami. 

     Z chwilą założenia WKA (World Kickboxing Association) kick-boxing stał się prawdziwie międzynarodowym sportem. I chociaż nie jest tak popularnym sportem jak inne sztuki walki – taekwondo, boks czy kyokushin, kick-boxing umożliwia zdobycie podstawowych technik walki w relatywnie krótkim czasie.
 
     TECHNIKI KOPNIĘĆ : 

     Podstawowe: 
kopnięcie frontalne (ang. front kick) 
kopnięcie okrężne (ang. roundhouse kick, round kick lub turning kick) 
kopnięcie boczne (ang. side kick) 
kopnięcie ściągające (opadające) (ang. axe kick) 
kopnięcie zahaczające (hakowe) (ang. heel kick) 
ścinające 

     Obrotowe: 
kopnięcie boczne z obrotem 
kopnięcie ściągające (opadające) z obrotem 
kopnięcie zahaczające (hakowe) z obrotem 
kopnięcie okrężne z obrotem 

     Z wyskoku: 
kopnięcie frontalne z wyskoku 
kopnięcie okrężne z wyskoku 
kopnięcie boczne z wyskoku 
kopnięcie zahaczające z wyskoku 

     Z wyskokiem i obrotem: 
boczne z wyskokiem i obrotem 
zahaczające z wyskokiem i obrotem 

     OSIĄGNIĘCIA POLAKÓW W KICK BOXINGU : 

W 1985 Piotr Siegoczyński został pierwszym w historii Polskim Mistrzem Świata w Kick-boxingu 
W 1985 Cezary Podraza jako pierwszy Polak w Mistrzostwach Świata Kick-boxingu w formule Full Contact Budapeszt (zajął 5. miejsce). 
W 1989 Marek Piotrowski jako pierwszy Polak został zawodowym mistrzem świata. 
W 1992 r. Polak, Dariusz Jung został mistrzem świata amatorów w kat. muszej (do 51 kg), wersja low-kick. 
W 1994 r. Dariusz Jung zdobył tytuł mistrza świata zawodowców federacji IKKC w kat. junior-koguciej (do 54.2 kg); w 1995 r. - tytuł mistrza świata zawodowców prestiżowej federacji ISKA, a w 1996 r. - mistrzostwo świata zawodowców federacji WKA, wszystkie tytuły w tej samej kategorii wagowej. Gerard Zdziarski-mistrz świata igrzysk panamerykańskich (1994) mistrz europy i świata w full-contact (1994-1998) 
W 2002 r. Mariusz Źiętek został zawodowym mistrzem świata federacji WKN w formule full-contact w kick-boxingu. 
W 2005 obronił tytuł mistrza świata W 2005 r. Katarzyna Furmaniak jest Mistrzynią świata w kat. light-contact (do 65 kg) w węgierskim Szeged 
W 2006 r. Łukasz Jarosz został Mistrzem Świata w formule low-kick 
W 2006 r. Agnieszka Pułtorak została mistrzynią świata juniorów w formule light-contact 
W 2006 r. Kamil Dańczura został mistrzem świata juniorów w formule Full-contact. W 2006r Marika Markiewicz została Mistrzynią Świata Juniorów semi-contact(Chorwacja) 
W 2006 r. Emilia Szabłowska startująca w kat. wag -60kg na Pucharze Świata na Węgrzech, zajmując pierwsze miejsce w swojej kategorii stała się zarazem pierwszą Polką która zdobyła Puchar Świata w formule semi contact. Ten sam sukces powtórzyła na Pucharze Świata we Włoszech. 
W 2006 r. zdobyła również tytuł wicemistrzyni Europy na zawodach w Lizbonie. 
W 2006 r. Grzegorz Kiełpiński został mistrzem świata juniorów w Zadar (Chorwacja) 
W 2006 r. Robert Nowak po raz siódmy obronił tytuł zawodowego Mistrza Świata w wadze 75kg w najbardziej prestizowej federacji WAKO PRO. Poznaniak uznawany jest za najlepszego kickboxera na świecie we wszystkich kategoriach. 
w 2007 r. Przemysław Ziemnicki zdobywa tytuł Mistrza Świata WAKO w formule light-contact
w 2007 r. Piotr Bąkowski zdobywa tytuł vice Mistrza Świata semi-contact 

     STOPNIE SZKOLENIOWE : Stopnie szkoleniowe w kick-boxingu dzielą się na: uczniowskie i mistrzowskie 
Stopnie uczniowskie: 

10. biały pas 
9. biały pas z żółtym zakończeniem pasa 
8. żółty pas 
7. żółty pas z pomarańczowym zakończeniem pasa 
6. pomarańczowy pas 
5. zielony pas 
4. niebieski pas 
3. brązowy pas z niebieskim zakończeniem pasa 
2. brązowy pas 
1. brązowy pas z czarnym zakończeniem pasa 

Stopnie mistrzowskie - czarny pas

Kick boxing 1:

LINKI
 




































Polska organizacja ninjutsu i TCS
 
Reklama
 
 
Stronę odwiedziło już 16 odwiedzający (48 wejścia)
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=